SUSTUM

Sustum içinde kaybolunmuş cümlelerle,

Hece hece ben kokan sözcüklere küstüm.

Sustum halden anlamaz gülen gözlere,

Bitmek bilmeyen âhlara, eyvâhlara küstüm.

 

Sustum güneşi,baharı,çiçekleri birazda kışları,

Vicdan penceresinde, çocukça oynanan oyunlara küstüm.

Derdi yokmuş gibi derman verenlere,

Anlaya bildikleri kadar anlam yüklemeye çalışanlara küstüm.

 

Sustum gece yarılarında uykumu çalan,

Ardı arkası kesilmeyen rüyalarıma küstüm.

Hayallerimin sonunda umutsuzluğa, tükenmişliğe

Tükenmeyen kalem gibi düşlerime küstüm.

 

Sustum söyleyin sandığım kadar olanlar.

Söyleyin ötüşüp duran kuşlar,kıyısız denizler,

Susmak mı beni ben etmeye yeter.

Yoksa konuşmak mı beni benden eder. 

 

27.10.2014

Şehriban Tuztaş

on 03 Kasım 2014
Gösterim: 1639

Yorumlar  

#1 htuztas 03-11-2014 20:16
Şehriban gerçekten mükemmel bir şiir olmuş..

Amcanı geçmeye başladın.. Allah bahtını açık etsin..
#2 sehribantuztas 04-11-2014 21:02
Teşekkür ederim Amca.Rabbim bütün şair yürekli, kalemdaşların bahtını açık etsin...

Yorum Yapabilmek için Siteye Kayıt olmanız gereklidir.

Siteye Kayıt için Tıklayınız.

Yukarı Kaydır