Aslında Hakkımızdı Yaşamak…

Aslında Hakkımızdı Yaşamak…

kâinat her salise yeniden vücut bulur
ve yeniden kurulur birden bire hep bir an
işte o an, âleme nefes olur her zaman.
bu zamanın en tenha en kutsal köşesinden,
içimden ve koskoca kainatı aklımıza sığdırabilme penceresinden
bakabiliyorum her şeyimiz denen HAKKımızA

hakikat olan manâ üstü manâya
sezgilerimle ayna tutarım
düşebildiği kadar bir ışık düşer aynama
süzebildiğim kadar süzer harmanlarım
ve zaman denen halk’a sunarım. 

o an herkes konuşur, bense dinle-ni-rim! !
gözlerimle sesime ‘kulak’ ararım
bir yüreğe düşer sesim tüy hafifliğinde
say ki yanaklardan bir yaş akmakta aheste, ahaste...
sesim orada vücutlaşır, orada somutlaşır!
anlarım ki; bu sefer manâ orasıdır…

göz göze geliriz bir aşk ummaniyetinde
dalga dalga yüzüme vurur hakkın rahmeti
ben ki koskoca mana deryasında bir kum tanesi-
nin zerresiyim bir ninni eşliğinde.
ama yinede, ben; eskimeyen bir rüzgar,
dipdiri bir dalgayım zamanın beşiğinde.

ninni, benim sadıkane gölgem ninni.
var mıdır senden başka en sessiz takipcim? ...

Orkun Işık 

on 28 Temmuz 2013
Gösterim: 1446

Yorum Yapabilmek için Siteye Kayıt olmanız gereklidir.

Siteye Kayıt için Tıklayınız.