ÖZLEDİM

Bir zamanlar çocuk idik yarenler.

Buzda topaç çevirmeyi özledim.

Hızla geldi geçti bunca seneler,

Bağdan üzüm koparmayı özledim.

 

Kapattım gözümü daldım geçmişe,

Özlem duyarım kemaline ermişe

Can fedadır, beni candan sevmişe.

Has bahçede kokan gülü özledim

Zaman geldi terk eyledik sılayı,

Saray bildik gurbet elde odayı.

Mevla’m nimet verdi savdı belayı.

Gurbet elde, ben sılamı özledim. 

 

Babam usta, sanatında mahirdi.

İnsan sever, kadir kıymet bilirdi.

Hak yoluna, var olandan verirdi.

Rahmetlinin sohbetini özledim.

Zaman bu eriyor asırlar boyu

Dedem Ertuğrul’un asil’dir soyu

Toplanın beylerim kuralım toyu

Ertuğrul’un Osman’ını özledim.

Kerpiç’ten evler vardı bir zaman

Akar toprak damlar, dert yaman.

Mallar ahırda, yer arpayla saman.

Sürüyü merada otlatmayı özledim.

Anamız gün doğmadan kalkardı

Hamur yoğurup ocağını yakardı

Kızgın saçta bazlama’lar yapardı

Sıcak kıymalı, sıkmaları özledim

Yarına kim çıkar bugün bilinmez.

Dost köyüne bahanesiz gidilmez.

Ser verilir namerde sır verilmez.

Dostum ile muhabbeti özledim.

Mehmet’im şimdi nerde çocuklar

Birer birer yuvasından uçmuşlar.

Dede diyen torun’ları sunmuşlar.

Bakın, yaramaz torunları özledim.

Mehmet Demirel 10.01.2017

on 12 Ocak 2017
Gösterim: 970

Yorumlar  

#1 htuztas 13-01-2017 12:01
Paylaşım için teşekkürler Mehmet bey..

Yorum Yapabilmek için Siteye Kayıt olmanız gereklidir.

Siteye Kayıt için Tıklayınız.

Yukarı Kaydır