YANDIM BİTTİM FELEK ELİNDEN

Bir düştü hayatım yol ayrımının ötesinden

Bebek masumluğunda kokusu burnumda

Senli sensiz yordam ne işler açtı başıma

Doğduğum anda ölümü yaşarcasına

Yandım bittim felek senin elinden

 

Aşka susamıştım göz pınarlarımdan akan

Sevgiye kucak açmıştım canı gönülden

Bilge yolun kapısından gelip geçerken

Kalbimde doğruluk ağacını dikercesine

Yandım bittim felek senin elinden

 

Kaç sevda eskittim gönül dağımda

Viran olup yoruldum bir bilsen ardında

Kendi kendime kaybolup yorulduğumda

Aşka yanmış gönülde kül olup savrulurcasına

Yandım bittim felek senin elinden

Yandım Bittim Felek Elinden

 

Hayata meyletmedim gönül gözümde

Doğru bildiğim yoluma şavktı ellerimde

Ya sabır çektim oldum olası kahretmeden

Sevgi bağında üzüm deren bendim sanki

Yandım bittim felek senin elinden

 

Gördüğüm her rüyayı seninle hayra yordum

Işık olsan geceyle gündüzü aşkınla sallardım

Yılları ay ayları günde seninle bir derdim

Ne feryat ne figan sevgi benim derdim

Yandım bittim felek senin elinden...

 

İlhan Koruyucu

on 15 Ocak 2013
Gösterim: 1697

Yorumlar  

#1 htuztas 18-01-2013 00:00
Feleğe sitemkar bir şiir Hocam paylaşım için teşekkürler...
#2 ilhankoruyucu 20-01-2013 01:43
Teşekkürler üstadım, saygı ve selamlarımla.

Yorum Yapabilmek için Siteye Kayıt olmanız gereklidir.

Siteye Kayıt için Tıklayınız.

Yukarı Kaydır