Ayrılık

Kıvrıla kıvrıla uzayan yollar
Seni benden beni senden kopardılar
Yollara iz yaptı her acımız
Destan destan ayrılığımız
Korku ile ecel arasında öyle bir şey
Sanki rüya oldu mutluluk ve her şey


Kaptanın taktığı kaset beni anlatıyor
Ayrılığın acısını çilesini haykırıyor
Her levhada bir on kilometre
Uzaklaşıyorum canıma sevdiğime
Anlar mısın anlatsam mavin ne acı
Sevgiliden candan ayrılmak kadar acı

Su getir su yandı içim ta içten
Bir ateş ki savruluyor beynime kalbimden


Nihayet Konya makasta demli bir çayla
Her yudumda anıyorum sütlü kahveyi acıyla
Ankara’ya giden yolcular anonsuyla
Gidiyoruz karanlıkta otobüs farlarıyla
Geldim bedbahım çok uzaklarda kaldı
İsmi gibi kendide bu şehrin karaydı
Gece oldu yatmak istedim bomboş yatağa
Sevgili aradım sıcacık sarılmaya
Yoktu ne seven ne okşayan ne saran
Kahrolsun bizi böyle ayıran
18 Şubat 1991

Hüseyin Tuztaş

on 02 Aralık 2011
Gösterim: 2467

Yorum Yapabilmek için Siteye Kayıt olmanız gereklidir.

Siteye Kayıt için Tıklayınız.

Yukarı Kaydır