O HEP ÖYLEYDİ

O HEP ÖYLEYDİ

 

O hep öyleydi öyle kalacak

İki eli arasına aldığı kafasını

Çalıştırmadan geldi gidecek

Rüzgarla ahbaplığı olsa gerektir

Bazen sağa bazen sola bazen ortadan

Eser gibi yapacak ama esmeyecek

Nefretini gizlediği gündüzlerden

Geceleri gecelerin karanlığını sevecek

En acımasız oluşu ile

 

O hep öyleydi hep öyle kalacak

Aynı nakaratı tekrarlarken dili

Yine aynı nakaratta kalacak beyni

Ne bir adım geri ne bir adım da ileri

Aynı noktada teklerken dahi

Kendini görecek çok çok ileri

 

O hep öyleydi hep öyle kalacak

Aynı renk gözlüğü ile bakacak

Görmese de gördüm diyecek

Duymasa da duydum diyecek

Bilmese de bildim diyecek

Bir aydın markası yakasında

Karanlık içinde kaybolup gidecek

 

O hep öyleydi hep öyle kalacak

Ne kendisi nede başkası ile

Ne geleceği ile ne de geçmişi ile

Ne iyisi ne de kötüsü ile

Bir türlü barışmadan

Bir kez tebessüm yaşamadan

Adam gibi adam olmadan

Geçip gidecek öylece

O hep öyleydi öylece gidecek..

 

(Kasım 2006 Konya)

Hüseyin Tuztaş

on 02 Temmuz 2013
Gösterim: 1799

Yorumlar  

#1 halil şakir taşcıoğlu 03-07-2013 09:16
ee...can çıkmayınca huy çıkmıyormuş ya üstadım...hayat bir kısmımızı potasında eritiyor, bir kısmımız geldiği gibi gidiyor...haddehanelerde öyle değilmidir, potaya konan her malzemeden maden çıkmaz...
tebrikler anlam dolu güzel dizelere.
selam ve saygılar sunuyorum...HŞT
#2 dadaşça 17-07-2013 23:08
sene 2006 yılı ve bu şiirde ahlatılan kişi bana bir kişiyi çağrıştırıyor ancak ismini yazmayacağım.

Hüseyin abi dediğin gibi o adam öylece gitti..

Yorum Yapabilmek için Siteye Kayıt olmanız gereklidir.

Siteye Kayıt için Tıklayınız.